Annemieke Down Under

Ik ben sinds vrijdag weer terug in Nederland! In ieder geval fysiek aanwezig, mijn ziel schijnt nog te paard onderweg te zijn...

De berichten staan van onder naar boven in min of meer chronologische volgorde. Als je alles wilt lezen: klik dan op de linkjes februari en maart onder archieven aan de linkerkant.

Opeens is het woensdagavond en zijn ook de laatste vijf dagen Adelaide om. Het leek nog best lang toen ik hier zaterdag aankwam, maar de tijd vliegt. Na Melbourne is Adelaide toch een beetje alsof je na Amsterdam naar bijvoorbeeld Alkmaar gaat. Zeker niet verkeerd maar net even kleiner en minder bruisend. Maar omdat ik hier niet in een hostel overnacht maar bij Olly & Ting (die ik bijna vijf weken terug op het vliegveld ontmoette) is het toch weer bijzonder. Van juni tot oktober gaan zij met een ligfiets van Beijng naar Parijs fietsen. Ook andere mensen gaan zonder auto (dus fietsend of per trein of ??) van Beijng naar Parijs via verschillende routes. Het is een milieuvriendelijk antwoord op de autorace van Parijs naar Beijng die tegelijkertijd plaatsvindt. Zie voor meer info: http://www.beijngtoparis.com/ De ligfietsen heeft Olly - ingenieur van beroep - zelf ontworpen en hij maakt ze ook zelf. Het eerste exemplaar is min of meer klaar en aan de tweede is hij avond aan avond aan het lassen en sleutelen. Afgelopen zondagochtend was de testrit van de eerste ligfiets, tijdens het vaste rondje door de Adelaide Hills dat ze iedere zondagochtend fietsen met een stel vrienden en ik ging ook mee. Deze ronde begint met een zes kilometer klim die ik ook op mijn eerste dag vanuit Adelaide richting Melbourne fietste en waar ik toen drie keer dood ben gegaan en zeker tien keer gestopt. Was er dus niet helemaal of eigenlijk helemaal niet gerust op dat ik de anderen bij zou kunnen houden. Ondanks het feit dat het nu ruim tien graden koeler was en ik zonder bepakking fietste. Het was daarom buitengewoon plezierig te merken dat ik nu zonder te stoppen en zonder de 'granny-gear' te gebruiken in één keer naar boven fietste. Er is dus toch iets gebeurd de afgelopen weken... De rest van de zondag heb ik in een hangmat doorgebracht. Maandag en dinsdag waren voor Adelaide sightseeing, eten bij één van de fietsvrienden en een bezoek aan het Fringe festival. Vandaag was het 30 graden dus prima voor een laatste keer relaxen op het strand van Glenelg, een mooi stukje fietsen buiten de stad. En nu is het woensdagavond en ga ik m'n tassen zo pakken! Raar hoor, kan me nog niet voorstellen dat ik morgen om deze tijd alweer in Kuala Lumpur ben en vrijdagochtend weer in Nederland... Ik zou hier best nog een tijdje kunnen blijven, al was het maar vanwege het weer. Kreeg uit Nederland na opgetogen kreten over lente ineens hele nare berichten door over natte sneeuw. Ik moet zeggen: daar kijk ik niet naar uit. Maar ok, ik vind het wel erg leuk om iedereen weer te zien. Dus tot gauw!!!!!!!!!!!

Olly fixt de derailleur. Ting, Ian en Clive kijken toe.

Vrijdag ben ik een dag op de set geweest van McLeod's Daughters. Voor wie dit niet kent: het is een tv-serie over een aantal vrouwen die een boerderij in Australië runnen met de naam Drover's Run. Ze hebben dagelijks met enorme problemen te maken zoals zieke paarden en schapen, kapotte hekken, dwarsliggende buren en vooral allerlei familie-& liefdesperikelen (met o.a. de mannen van de aangrenzende farms). Kortom: fantastische verstand-op-nul-tv. Net 5 zond de serie van maandag tot vrijdag uit in een periode dat ik daar een bovengemiddelde behoefte aan had. En zo is het gekomen dat ik aardig into McLeod's raakte. Overigens: het wordt nu nog 1x per week uitgezonden op zaterdagavond om half acht op Net5...

De serie wordt op verschillende locaties vlakbij Adelaide opgenomen en omdat ik toch in de buurt zou zijn, leek het me wel grappig daar te kijken. Via de internetsite kwam ik in contact met Reg, de stuntcoördinator. Hij is van oorsprong Nederlands en wilde me vrijdag wel een dag op sjouw nemen. Er werd tegelijkertijd op twee locaties gefilmd. In de ochtend moest Reg aanwezig zijn bij een soort semi-vechtscene tussen twee acteurs op locatie 1. En 's middags bij de scene waarin een meisje valt uit de windmolen van Drover's Run, waarvoor een stuntdouble was ingevlogen. Erg leuk om achter de schermen te kijken van een filmset en ook helemaal geweldig om het huis te bekijken waar heel veel eerdere opnames gemaakt zijn.

..als het leuk is. En dat is het! Doordat ik een hele week in Melbourne ben, is er tijd genoeg voor de highlights en voor de minder-bekende-maar-zeker-zo-leuke plekken van Melbourne. En omdat er geen haast is, hoeft de dag niet volgepland en kan ik ook gewoon in de zon gaan zitten met m'n boek: ook heel fijn! Ik heb inmiddels enkele musea + parken + botanische tuinen + megabioscoop bezocht, veel gelopen door het centrum en de wijken eromheen & gefietst door het havengebied en vervolgens naar het strand. Deels samen met m'n Nederlandse roomy die hier voor haar studie is, maar 's avonds en in het weekend wel zin heeft in leuke dingen. Wat opvalt is dat deze stad heel erg leeft. Er zijn veel mensen (en veel auto's, taxi's, trams en fietsers) op straat: toeristen, maar ook locals. Er is een ontzettende eet- en koffie cultuur. Overal zijn restaurantjes, bars en bakery shops (waar naar het schijnt de beste koffie verkocht wordt), veel met terrassen op straat. Het is onvoorstelbaar dat het allemaal naast elkaar kan bestaan, maar overal zitten mensen te eten en te drinken. Alles is ook elke dag tot laat open. Het hostel staat op de grens van twee wijken met veel Italiaanse en Aziatische invloeden: erg leuke mix en sfeer. Je hoeft hier eigenlijk niet naar de supermarkt, want kant-en-klaar is van alles te koop, maar als je wel gaat vind je ook daar een superassortiment. Was vanochtend op de Queen Victoria Market, een gigantisch marktcomplex met alleen al één complete hal met alleen maar vlees en vis (van zeker 40 verschillende aanbieders). Daarnaast een hal met allemaal delicatessen, waaronder enkele kaasverkopers. Had daar een ontzettend geluksmoment toen ik 'Gouda aged' ontdekte. Ook volkorenbrood was daar geen enkel probleem...

Zaterdag was ik op Phillip Island voor een koala- en pinguininspectie. Het leukste was eigenlijk de overtocht met de ferry, het zal iets met water, zon en wind te maken hebben denk ik. Omdat het een public holiday weekend was, waren meer mensen op het idee gekomen het eiland te bezoeken. Het was er druk! De koala's waren in een klein park langs de hoofdautoweg gestopt. Wel leuk om ze van heel dichtbij te zien. Ze maakten een nogal gedrogeerde indruk (schijnt te komen van het eucalyptusblad dat ze eten). 's avonds naar de 'penguinparade': met busladingen tegelijk eerst het ontvangstcentrum in, waar het grootste deel van de bezoekers meteen in de rij ging staan van de fastfoodcounter. Een ander groot deel liep door de souvenirshop in en ik gok 10% liep het hoekje in waar info over de pinguins werd gegeven. Daarna verzamelen op een soort tribunes tegen de duinen. Toen de zon onder was kwamen er inderdaad een paar pinguins (ik gok zo'n 50, maar dat was niet helemaal mijn iedee van een 'parade') uit de zee die de duinen in waggelden en daar bleven zitten, gadegeslagen door zeker duizend mensen. Het had een (beetje?) een commerciele bijsmaak allemaal! De volgende dag terug met de ferry, een klein stukje getreind en daarna verder gefietst naar Melbourne. Ik haalde eerst een vrouw met kind in bakfiets in en even later een man met een kinderzitje op een batavusfiets. Het bleken Aussies die een tijd in Amsterdam hadden gewoond en de fietsen hadden meegenomen, omdat hier helemaal geen fietsen zijn waarmee je kinderen kunt vervoeren. Dat kun je je als Nederlander toch bijna niet voorstellen, maar inderdaad zijn het allemaal racefietsen en mountainbikes die je hier ziet, meestal zonder bagagedrager.

Morgen nog een laatste dagje strand hier. Het wordt 27 graden en ik moet nog even aan m'n teint werken :-) Of beter gezegd aan het wegwerken van de kleurverschillen op m'n benen en voeten (ik heb zogeheten teva-voeten nu...). En dan donderdag een dagje treinen, gelukkig heb ik nog een vers boek...

Jaaaa! Ik heb een internetcafé gevonden waar ik weer eens wat foto's kan uploaden. Zie onder!

Het is echt zo gaaf om dwars door Melbourne te fietsen!

Een stel uit Sidney dat ook al veel gefietst heeft en het nu maar eens lopend probeert met deze karren. Zij liever dan ik! Wat ze zelf als grootste nadeel ondervonden: downhill gaat net zo langzaam als uphill.